|
بزرگداشت شانزدهمين سالگرد فاجعه قتل عام زندانيان سياسی در
تهران
 روز جمعه 6 شهريور ماه،
بازماندگان فاجعه قتل عام چندين هزار زندانی سياسی در تابستان
سال 67 در گلزار خاوران تهران گرد آمدند. در اين مراسم جمع
کثيری از خانواده ها، پدران، مادران، همسران و همچنين فرزندان
اعدام شدگان و نيز گروهی از آزادی خواهان حضور داشتند و ياد و
خاطره چند هزار زندان سياسی را که در اين جنايت جان باختند،
گرامی داشتند.
شنبه ۷ شهريور
١٣٨٣ – ٢٨ اوت ٢٠٠۴
اخبار روز: روز گذشته، جمعه 6
شهريور ماه، بازماندگان فاجعه قتل عام چندين هزار زندانی سياسی
در تابستان سال 67 در گلزار خاوران تهران گرد آمدند. بنابه
گزارش های رسيده در اين مراسم جمع کثيری از خانواده ها، پدران،
مادران، همسران و همچنين فرزندان اعدام شدگان و نيز گروهی از
آزادی خواهان حضور داشتند و ياد و خاطره چند هزار زندان سياسی
را که در اين جنايت جان باختند، گرامی داشتند.
خاوران، محلی است که اعدام شدگان زندان های اوين و گوهر دشت را
در آن در گورهای بی نام و نشان و گاه به طور دسته جمعی به خاک
سپرده اند. نخستين بار کشف يکی از اين گورهای جمعی در گلرزار
خاوران، پرده از اين جنايت عظيم و بی رحمانه برداشت و راز اين
قتل عام را فاش نمود.
فرمان کشتار زندانيان سياسی توسط آيت الله خمينی صادر شد و
بسياری از مقامات بلندپايه فعلی حکومت در آن نقش مستقيم
داشتند. حکومت ايران نسبت به اين کشتار گسترده سکوت کرده است.
در دوران هفت ساله اصلاحات، دولت محمد خاتمی و اصلاح طلبان
وابسته به او، و از جمله مجلس ششم، با ادامه اين سکوت، در
پنهان ساختن اين جنايت و ابعاد گسترده آن سهيم شدند.
مطابق اطلاعاتی که بعدتر از سوی زندانيان باقی مانده و سازمان
های سياسی اپوزيسيون منتشر شد، چندين هزار نفر در جريان
محاکماتی چند دقيقه ای به اعدام محکوم شده و در گورهای دسته
جمعی دفن گرديدند. اکثريت قريب به اتفاق اعداميان، کسانی بودند
که پيش از آن در محاکم جمهوری اسلامی محاکمه شده و دوران
محکوميت خود را می گذراندند. برخی از اعدام شدگان با پايان
رسيدن حکم خود در آستانه آزادی قرار داشتند. اعدامی ها، اکثريت
بزرگ کادرها، اعضا، و هواداران زندانی سازمان مجاهدين خلق،
سازمان های چپ مخالف حکومت از جمله سازمان های وابسته به جنبش
فدايی، حزب توده ايران، راه کارگر و همچنين حزب دموکرات
کردستان ايران و کومله را شامل می شدند.
آيت الله منتظری در کتاب خاطرات خود، جنبه های ديگری از چگونگی
شکل گيری اين تصميم هولناک در سطح رهبری حکومت را فاش کرده و
از جمله متن دو نامه آيت الله خمينی که در آن ها دستور اين
کشتارها صادر شده است، را آورده است. بنا به نوشته ايشان، بيش
از سه هزار نفر در جريان اين اعدام ها قتل عام شدند.
در شانزده سال گذشته، تلاش خانواده های قربانيان قتل عام
تابستان 67 برای آگاهی از چگونگی کشتار بستگان خود، از جمله
محل دفن آن ها به جايی نرسيده است. بازماندگان اين قتل عام،
بارها خواهان دانستن تعداد دقيق اعدام شدگان، اسامی آن ها، محل
دفن عزيزان خود و دريافت وصيت نامه های آن ها شده اند. حکومت
جمهوری اسلامی به هيچ کدام از اين خواست ها پاسخی نداده است.
افشای اطلاعات مربوط به اين جنايت و محاکمه ی عوامل آن، از
جمله خواست هايی است که از طرف بازماندگان اين کشتار و نيروهای
آزادی خواه و دموکرات در جامعه ی ما پيگيری می شود. بر اثر اين
پيگيری و تلاش هايی که از طرف بازماندگان اين جنايت صورت گرفته
است، پرده ضخيم سکوتی که حکومت بر اين جنايت کشيده است، تا
حدودی پاره شده و جامعه ی ايران آگاهی و اطلاعات بيشتری نسبت
به اين جنايت بزرگ به دست آورده است.
در عين حال بازماندگان فعال اين کشتار، می کوشند از طريق مجامع
بين المللی حکومت ايران را مجبور سازند به رسيدگی قضايی و
حقوقی به اين جنايت بزرگ تن دهد.
سهرچاوه سایتی
اخبار
|