|
نامه ی سرگشاده با امضای صدها پناهنده بی دفاع
کرد ایرانی در کشور ترکیه خطاب به : |
محافل و مجامع مدافع حقوق بشر !
شخصیتها ،احزاب و سازمانهای مترقی و دمکراسیخواه !
رسانه های مستقل و آزادیخواه !
حدود چهار سال است که در کشور ترکیه 1200 پناهنده ی سیاسی
کرد ایرانی که اکثریت آنان را زنان و کودکان تشکیل میدهند،
در بدترین شرایط حقوقی و انسانی قرار دارند و دفتر ترکیه ی
کمیساریای عالی پناهندگان کماکان از مسئولیتهای قانونی خود
در قبال آنان شانه خالی میکند.این گروه از پناهندگان
ایرانی از ماه ژانویه 2004 برگه های قبولی سازمان ملل را
دریافت کرده اند، با اینحال از حقوق پناهندگی مصرح در"
کنوانسیون ژنو" محرومند.مسئولین
UN
آنکارا عامدانه وضعیت بغایت وخیم این گروه از بی پناهان
ایرانی را که خود به عنوان پناهنده پذیرفته اند ،کتمان و
لاپوشالی نموده و تحت این عنوان غیر واقعی که "جابه
جاشونده غیر قانونی " هستند و بدون مجوز قانونی از شمال
عراق وارد ترکیه شده اند، از کوشش جهت اسکان مجدد آنها در
کشورهای پناهنده پذیر خودداری میورزند.این
پناهندگان سیاسی کرد ایرانی در نتیجه ی سالها مبازه با
حکومت اسلامی به شمال عراق پناه برده و در آنجا نه تنها از
حقوق انسانی و پناهندگی محروم بوده ، بلکه به لحاظ امنیتی
تحت پیگرد عوامل وزارت اطلاعات ایران قرار داشته و حدود
یکصد تن از آنها در جریان سوء قصدهای تروریستی عوامل رژیم
ایران در شمال عراق جان خود را از دست داده اند. این
پناهندگان در نتیجه برخورداری از ابتدایی ترین حقوق انسانی
و در خطر بودن جانشان ، طی ماههای سال 2001 و 2002 پای
پیاده و با سختی و مشقت فراوان وارد ترکیه شده و دفتر
کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد در شهر مرزی "
وان " پناه آورده اند . در صورتیکه مسئولین
UN
آنکارا شرایط وخیم این پناهجویان در شمال عراق را تحت این
عنوان غیر قانونی که بمنظور ممانعت از ورود احتمالی شمار
دیگری از پناهجویان سیاسی ایرانی از شمال عراق به ترکیه ،
سیاست تنبیهی عدم انتقال این گروه از پناهندگان را به
کشورهای پناهده پذیر در پیش گرفته اند. فراتر از آن اوضاع
واقعی این پناهندگان را از جلسات رسمی و نشستهای علنی
کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ژنو حذف و مخفی
نموده اند.
با توجه به این سوابق این گروه از پناهندگان ایرانی که در
گذشته برای مدتهای متفاوت از فعالین و اعضای احزاب کرد
مخالف حکومت ایران بوده و دارای کیسهای علنی هستند ،
هیچگونه بازگشتی به ایران برای آنها قابل تصور نمی باشد.
در مقابل هم در صورت ادامه ی اعمال تبعیض و سهل انگاری
دفتر
UN
ترکیه نسبت به سرنوشت این گروه مشخصا بیدفاع و ستمدیده ،
محکوم به تحمل شرایط بد کنونی و به بیان ساده تر فنای
تدریجی زندگی خود و فرزندانشان میباشند.
با اینکه گروه 1200 نفری پناهندگان سیاسی کرد ایرانی جهت
کسب حقوق قانونی خود و ناچار کردن دفتر ترکیه ی کمیساریای
پناهندگان پناهندگان به رفع تبعیض و اجرای تعهدات قانونیش
در قبال آنها در مقابل درب
UNHCR
"آنکارا " و "وان" نسبت به اعتصاب غذا و تحصن اعتراضی آرام
زده اند ، اما به نتیجه ای مطلوب دست نیافته و بدلیل
مداخله ی پلیس ، در تحقق خواستهایشان ناکام مانده اند.
سیاستهای تبعیض آمیز و برخوردهای غیرقانونی دفتر ترکیه ی
کمیساریای پناهدگان در قبال گروه یکهزار و دویست نفری
پناهندگان کرد ایرانی ، خارج از محدوده ی سیاستهای کلی
پناهندگی در جهان میباشد. این گروه از پناهندگان که در
گذشته در صفوف آندسته از احزاب و سازمانهای اپوزیسیون
فعالیت داشته اند که خواهان سرنگونی رژیم اسلامی و استقرار
حکومتی مبتنی بر دمکراسی بوده اند ، مورد اهمال و سهل
انگاری عامدانه ی دفتر
UNHCR
آنکارا قرارگرفته اند . جدا از این گروه سایر گروههای
پناهنده ی ایرانی و غیر ایرانی در کشور ترکیه ، بویژه
افراد وابسته به جناح به اصطلاح اصلاح طلب رژیم اسلامی که
با پاسپورت وارد ترکیه می شوند تحت پوششهای همه جانبه ی
دفتر کمیساریای پناهندگان قرار دارند و طی مدت زمان کمی به
کشور های پناهنده پذیر منتقل میشوند. در نتیجه ی اعمال
چنین سیاستی ، صدها زن و کودک پناهنده کرد ایرانی پس از
حدود چهار سال بلاتکلیفی و عدم رسیدگی به مشکلاتشان به دست
فراموشی سپرده شده اند . این بی پناهان بی دفاع خواستار
حمایت و پشتیبانی گروهها و سازمانهای چپ ،دمکرات ،مترقی و
میهن پرست ، محافل و مجامع مدافع حقوق بشر ، خبرنگاران و
روزنامه نویسان آزاد اندیش و رسانه های گروهی مدافع حقوق
انسانها هستند. بعنوان یک وظیفه ی انساندوستانه و میهنی به
یاری آنها بشتابید و از طریق ممکن به دفتر
UNHCR
آنکارا و سایر کشورها و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان
ملل متحد در ژنو فشار وارد آورید تا :
1-
بلاتکلیفی
چهار سالهء پناهندگان سیاسی کرد ایرانی در ترکیه که
هیچگونه توجیه قانونی ندارد، پایان یابد و در رابطه با
سرنوشت آنها کمیساریای عالی پناهندگان پاسخ صریح و روشن
خود را اعلام نماید. اعمال تبعیض و اهمال در قبال این گروه
پایان داده شده و توضیح داده شود که چرا پناهندگان غیر
کرد بدون هیچگونه مشکلی به کشورهای پناهنده پذیر انتقال
می یابند؟
2-
بعنوان یگانه راه حل نهایی تا از جهنمی که در آن قرار
دارند رهایی یافته و حقوق انسانی آنها تأمین گردد، در
راستای اسکان دهی این پناهندگان در کشورهای پناهندهپذیر
اقدامات جدی و کارساز صورت پذیرد و موانعی که به گفتهء
دفتر آنکارای کمیساریای پناهندگان بر سر انتقال این گروه
به کشورهای سوم از طرف دولت ترکیه ایجاد شده رفع
گردند.
3-
معضلات این گروه از پناهندگان بی پناه ناشی از این واقعیت
است که دفتر کمیساریای پناهندگان سازمان ملل در آنکارا،
در قبال این گروه مشخصأ ستمدیده، به موازین و معیارهای
پسندیدهء خود عمل نمیکند. بنابراین افشاگری و فشارهای
محافل و مجامع دفاع از حقوق بشر میتواند مسئولین سازمان
ملل در ترکیه را به اجرای تعهدات حقوقی و قانونیشان
در قبال این گروه از پناهندگان ناچار سازد.
ما پس از قطع امید از مذاکرات با مسئولین سازمان ملل در
آنکارا جهت انتقال به کشورهای سوم و عدم تغییر سیاست
تبعیض آمیز و کم کاری این سازمان، بعنوان آخرین راه پیش رو
از روز دوشنبه 06/06/2005 اقدام به تحصن اعتراضی آرام در
مقابل درب " یو- ان" آنکارا نموده و از شما میخواهیم
به یاری ما بشتابید.
سخنگویان پناهندگان سیاسی کرد
ایرانی در ترکیه
دوشنبه
06/06/2005
- 0090312 441 1619
FAX UNHCR ANKARA 0090 312 441 2173
Minister the Interior Fax No: 0090 312 4181795
|