استان كردنشين ايلام، مذرعه اى از مين

پنج شنبه‌، 3 آ ذر 1383 خورشیدی‌

مرز استان ايلام كردنشين و عراق يكی از آلوده‌ترين مناطق به مين و مواد منفجره است. اين استان 430 كيلومتر مرز مشترك با عراق دارد و در بين استان‌های همجوار با اين كشور، دارای طولاني‌ترين مرز مشترك است؛ توپوگرافی مناطق مرزی بسيار نامناسب و سراسر اين مناطق، آلوده به مين و مواد منفجره است که‌ رژیم جمهوری اسلامی ده‌ جریان جنگ هست ساله‌اش با ایران آنها را کار گزاشته‌ و برای پاکسازی آن تاکنون اقدامی نکرده‌ است.

مديركل سياسی انتظامی استانداری ايلام با اعلام اين مطلب به خبرنگار خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، افزود: كل مساحت مناطق آلوده به مين و مواد منفجره استان، يك ميليون و 700 هزار هكتار است و اين در حالی است كه تمام مرز ما عشايرپذير است و مردم ناگزيرند به اين مناطق كوچ كنند. خيلی از زمين‌های كشاورزی نيز در اين مناطق قرار دارند و علاوه بر تحمل هشت‌سال جنگ به عنوان خط اول دفاع از كشور، بعد از جنگ نيز مصيبت‌ها، گرفتاري‌ها و آسيب‌ديدگي‌ها در مناطق مرزي، كمتر از زمان جنگ نبوده، به گونه‌ای كه حدود 1300 نفر مجروح و 800 نفر كشته بر اثر برخورد با مين و مواد منفجره در مرز داشته‌ايم. اين آمار غير از نظاميانی است كه يا به خاطر حراست از مرز و يا در حين پاكسازی مناطق مجروح يا شهيد شده‌اند و همچنين غير از 300 نفر كشته و ده‌ها مجروحی است كه در جريان ترددهای غيرمجاز بعد از فروپاشی رژيم عراق داشته‌ايم.

علی زيني‌وند ادامه داد: علاوه بر اين‌ها، صدها راس دام و تعداد زيادی ادوات كشاورزی در برخورد با مين و مواد منفجره تا كنون از بين رفته‌اند.

وی اظهار داشت: متاسفانه ميزان اعتبارات اختصاص‌يافته برای پاكسازی مناطق آلوده جوابگوی حجم بالای آلودگی نيست و به همين خاطر بعد از اتمام جنگ تحميلی تا كنون توانسته‌ايم با اعتبارات محدود و به سختی حدود يك ميليون و 83 هزار و 833 هكتار از مناطق آلوده را پاكسازی كنيم، در حاليكه 616 هزار و 167 هكتار همچنان آلوده باقی مانده است. اين در حالی است كه ميزان و عمق آلودگی به حدی است كه اراضی پاكسازی شده، هيچ گاه به صورت كامل پاكسازی نمي‌شوند و بقايای آلودگی مين و مواد منفجره همچنان در مرز باقی مانده، همچنين مردم را دچار آسيب‌ديدگي‌های جدی مي‌كند.

زيني‌وند افزود: مناطق مرزی ما بر اساس دستورالعمل‌های موجود تعريف خاصی دارند و شامل مناطق ممنوعه، محدوده و آزاد هستند كه علامت‌گذاری شده‌اند و نيروهای نظامی در‌آن جا مستقرند، عشاير و كشاورزان هم توسط سازمان‌های مربوطه كاملا توجيه شده‌اند، اما عمق و وسعت آلودگی به حدی است كه نه علامت‌گذاری و نه توجيه نمي‌تواند به صورت كامل مانع از آسيب‌ديدگی مردم شود.